De maartcolumn uit De Riepe, de straatkrant van Noord-Nederland

Miskoop

De laatste plaat die ik kocht was Dummy van Portishead. Het was 15 maart 2013 en het vroege voorjaar wilde me inspiratie geven. De plaat was toen al bijna twintig jaar oud, maar ik nam de gok. Thuisgekomen trok ik een blikje bier open, pakte het doosje en deed ik de cd-speler eerst op ‘open’ en toen op ‘close’. Na een half uur – het was bijna twintig minuten over vijf – haalde ik de cd er weer uit en stopte hem terug in het doosje. Ik wist toen zeker wat ik eigenlijk al een hele tijd wist: dat het over en uit was tussen ons.

Voor de eeuwwisseling was ik een redelijk fanatiek volger van rock ‘n roll, maar met de doorbraak van Nirvana kondigde het einde zich langzamerhand aan. U zult van mij niet horen dat ik Nirvana niks vond, maar de look- en soundalikes die hen achtervolgden deden mij steeds vaker krimpen van ergernis. Grunge, hardrock, americana of alternatieve gitaarmelodieën: alles verwelkte tot onverstaanbaar geschal en getetter.

Deze verwelking resulteerde in de ene miskoop na de andere: van de brullende Metallica tot  het ellenlange gefreak van de Red Hot Chili Peppers; van de doodsaaie Lenny Kravitz tot de verschrikkelijke Smashing Pumpkins. Ik begon U2 te haten en kon er maar niet over uit waarom iedereen fan werd van Radiohead. Daarbij kwam dat ik de gitaarsolo begon te missen. Met de perfecte, eindeloze stadiongalm als norm was er geen plaats meer voor het betere pruts- en krabbelwerk.

Als voormalig volger behoor ik nu dus bij het korps der oude lullen. Ik heb mijn plaatjes gekozen en geef af op alles wat daar niet in past. Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen, maar het is gebeurd. Sinds 15-04-2013 (17:19:36) sta ik nors en wrokkig in het leven.

Van Portishead kon ik ook niks maken. Het klonk best goed, maar dat was nou net het probleem. Een bedacht geluid duurt al gauw te lang. Ik besloot Dummy aan mijn buurvrouw te geven, iets wat ik beter niet had kunnen doen. Ze viel als een blok voor de plaat, zodat ik de hele zomer lang moest luisteren naar mijn eigen miskoop.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *