De septembercolumn uit De Riepe, de straatkrant van Noord-Nederland

Aardig

Ik moest een verjaardagscadeautje kopen. De maand was halverwege, het geld was bijna op. Het mocht dus niet een duur cadeautje worden, zes à zeven euro was ruim voldoende.

Daarna verwende ik mezelf met een cd van dertig euro, onder het mom: ‘volgende week wordt de huurtoeslag ook overgemaakt’. Ik diepte ook een oude wijsheid op, die zegt dat als je iets nu niet doet, je er later spijt van krijgt.

Verder ben ik gewoon ontzettend aardig. Wel pak ik van het dienblad altijd het glas waar het meeste bier in zit. Soms hou ik de glazen even naast elkaar en reken ik enkele millimetertjes minder schuim als grote winst. Vervolgens steek ik snel mijn vinger in mijn mond en daarna in het betreffend glas, zodat anderen ervan afblijven.

Veel gehoord bij menig diploma-uitreiking: ‘U hebt een geweldige zoon!’ Ik denk dat het waar is, maar voeg er wel iets aan toe. Als ik in een eetcafé met een groep eet, heb ik de onbedwingbare behoefte het bord met de keuze van de anderen uitvoerig te inspecteren. Hoofdvragen: a. is het lekkerder? b. is het meer? Als ik goed heb gegokt, zeg ik keihard tegen mijn disgenoten: ‘dat ziet er lekker uit!’. Zo niet, dan bied ik halverwege aan van bord te ruilen. Als dit niet lukt, kies ik als compensatie de grootste sorbet als toetje en neem ik een extra dure cognac bij de koffie.

Ondanks deze hebbelijkheden reken ik mezelf tot het keurige deel der natie. Het slinkende keurig deel, want de heer in het verkeer wordt steeds zeldzamer. Hoewel ik vanwege het verval der verkeerszeden hoofdschuddend door de stad fiets en zichtbaar lijd onder de straatterreur van al die getatoeëerde BMW’s en Vespa’s, dring ik bij stoplichten altijd voor, negeer ik zebrapaden en rij ik te snel over de overvolle fietspaden.

Uit het rapport van de prot. chr. lagere school ‘De Paedwizer’: ‘Jaap neemt het initiatief en doet altijd goed mee’.

Ik bedoel maar. Ik ga ook altijd bij ongelukken kijken en begin stiekem vergenoegd te handenwrijven als iemand bij de kassa de boodschappen niet kan betalen wegens saldotekort. Slotzin: ‘Luistert aandachtig en is een voorbeeld voor zijn collega’s’ (beoordelingsgesprek werkgever met aansluitend salarisverhoging).

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *