De julicolumn uit De Riepe, de straatkrant van Noord-Nederland

Wiegen

Ik moest een pasfoto laten maken, vanwege een nieuw paspoort. In de fotowinkel was het druk, voor mij wachtte een stel met een baby.

Het was een pasgeboren baby. Dat ze op de foto moest voor een officieel document ontging haar volledig.

Zo niet het stel – uiteraard. De vader probeerde zijn kroost zo recht mogelijk voor de lens te houden en volgde de aanwijzingen van de professionele fotografe nauwgezet. Naast de fotografe stond de zenuwachtige moeder. Haar vingers lagen afwisselend om haar neus en op haar lippen en gingen steeds sneller heen en weer toen bleek dat de foto niet goed was en nog een keer genomen moest worden. Het was een jonge moeder. Ook al oogde ze een beetje bleek en vermoeid, niets ontging haar. Toen de foto was geschoten, griste ze de baby uit de handen van haar partner en begon ze opgelucht heen en weer te lopen.

Een paar weken later zat ik in een pizzeria. Naast mij probeerde een familie van de dis te genieten, maar een  jonge baby maakte het voor ouders en grootouders wel een beetje lastig.

De moeder nam haar kind daarom apart. Langzaam liep ze heen en weer door het open portaal van de pizzeria, ondertussen zacht fluisterend en klopjeswiegend. Het vlotte echter niet zo, al haar inspanningen ten spijt bleef de baby huilen. Aan de verbeten trek om haar bleke, vermoeide gezicht was af te lezen dat ze de wanhoop nabij was, wat niet beter werd toen opa zijn diensten aanbood en ze de baby zou moeten afstaan.

Gelukkig kwam de serveerster tussenbeide. Ze zei beslist: ‘Geef maar even aan mij’. Daarna liep ze langs het aquarium en de knoflooktrossen en vertelde ze de baby wat er allemaal te zien was. De kok kwam uit de keuken om de betalende klanten te helpen, terwijl de serveerster aan het kindje uitlegde hoe de pinautomaat werkte. Geen van de bezoekers nam notitie van het tafereel, want de baby luisterde en het gemurmel was onhoorbaar. De familie had ook alle gelegenheid het eten rustig op te eten, maar ik zag dat de moeder na elke hap even opkeek en de serveerster nauwlettend volgde.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *