Kollum Friesch Dagblad, 24-06-2017

SimmerfaKÂNSje

Nei de oankommende wike duorret it noch fiif wike foardat myn simmerfakânsje begjint. Ik krij dan trije wike frij, wat sawat ûneindich liket. Yn totaal duorret it fanôf hjoed dus noch seis wike, mar dy lêste sân dagen tel ik noait mei. In kwestje fan selsbehâld: seis is ûnbegryplik lang, mei fiif jou ik it in nûmer, in fêst punt. Foarige wike wie it dus noch seis wike en telde ik de sânde net mei. Dêrfoar wie ik sân (acht) en acht (njoggen). Ik bin trouwens oait begûn mei 29 (30).

Yn de komst fan de simmerfakânsje sit dus in elemint fan kânsberekkening, mei altyd ien wike dêrbûten. Spesjaal foar jo ha ik it ien en oar eefkes yn in wiskundige formule jitten:

Ʃ = 3 x 7 < 5 x 7 (ȼ 6 x 7)

Yn ienfâldige Jip en Janneke-taal: de 21 dagen dy’t ik daliks frij ha, komme tichterby as de 35 (of 42) dagen dy’t noch folgje.

No is wiskunde in saak fan logysk neitinke, wat dizze formule bewiist. Dochs is it logysk neitinken meastal dreech as it om simmerfakânsjes giet. Ut ûnderfining wit ik dat minsken der fan alles by helje om de tiid sneller ferinne te litten. Se drave dan hastich de hiele famylje ôf of lizze de earste stapeltsjes klean al klear op ’e oerloop. Wanhoop leit dan op ’e loer.

Dat jildt ek foar my, want ik kom hieltyd mear yn de weromsjen-fase om de tiid sa eksakt mooglik te mjitten. Dus: wat wie ik hjoed fiif wike lien oan it dwaan? Ik ha it ris opsocht en ûtfûn dat ik dat wykein in kroket iten ha yn snackbar ‘Het Vosje’. No, wit ik dan, sálang is it noch oant de simmerfakânsje begjint. Ek dit is frij ienfâldich yn in formule te fangen – frjemd trouwens dat it noch noait dien is:

Ʃ = 5 – 5 + 5  → (<) 5 x 7 (ȼ 6 x 7)

De kânsromte is yn dizze fergeliking (ʄ) fansels altyd ôfhinklik fan de konstante fariabele, dy’t ôfrint nei 0. Dit fêste punt neame wy yn de wiskunde it harmonische midden. f X ( x ) = 0 {\displaystyle f_{X}(x)=0} Jo sjogge wierskynlik dat de coëfficiënt fan dizze parameters polynoom binne.

Fierders bliuw ik der hiel rêstich ûnder en meitsje ik my hielendal gjin soargen of dy fiif (seis) wike, en daliks fjouwer (fiif) wike überhaupt wol foarby gean. Of wiken sawiesa wol bestean en of dagen der wol binne. Of dat ik wit wat ik doch en of ik doch wat ik wit. Ik freegje my ek hielendal net ôf wêr’t ik no eins mei dwaande bin en begjin nije wike gewoan wer opnij mei ôftellen.

 

 

 

 

 

 

Kollum Friesch Dagblad, 10-06-2017

Stakaravanzilla

Myn freondinne is net hielendal myn type. Yn in soad dingen is se gewoan hiel oars: sa rêstich, geduldich en beskieden. Se is ek fan earst tinke dan dwaan, fan net te gau wat roppe en fynt ek dat oer smaak yn elts gefal in bytsje te twisten falt.

It binne eigenskippen dy’t my faak op wei helpe en it paad wize. Op fytsfakânsjes fyts ik dus net om en boeken lêze hat noch noait sa leuk west.

No wol it gefal dat wy foarige wike in stakaravan kocht ha. Wy binne dus oan de klus rekke, in proses dêr’t ik as (echte) man dochs wat oer kwyt moat. As it nammentlik om huzen of stakaravans giet, reitsje froulju altyd yn in gefaarlike trance. Miskien kinne jo de sery Bridezilla wol, oer froulju dy’t trouwe sille en har dêr yn alle hystery op tariede? No, myn oars sa rêstige, geduldige en beskieden freondinne is no in stakaravanzilla wurden.

Ik moat trouwens tajaan dat ik net in goeie putsjesman bin. Meastal begjin ik sûnder plan en lis ik oeral in kleedsje oer. Dat ik dêrmei alles dûbel dwaan moat, ferdiskontearje ik gewoan yn myn strategy. Ik bin ek net in goeie wurker. Sa kom ik let op gong, nim ik lange skoften en ha ik de gewoante twa of mear dingen tagelyk te dwaan – in gefolch fan myn beroerde planning.

Hiel oars as myn freondinne, dy’t op dit stuit mei rigelmjittige slagen de karavan bewurket en net mear stoppe kin. No ha ik dêr stikum wol belang by, mar de oarde side fan de medalje is dat ik gewoan net mear yn te bringen ha. Ik rôlje de ferve net goed út en mei gjin ducktape mear brûke. Ik rin ek yn it paad en klets tefolle. By de gefaarlike trance heart ek dat se oeral eagen en earen hat. De meast brûkte sin op ús bouplak is de troch myn freondinne krékt wat te hastich en ûngeduldich útsprutsen ‘wat doe je nu?’ Ik kin wol antwurdzje gean dat ik bygelyks de plinten skjirje sil, mar it antwurd dêr wer op sil wêze dat der earst St Marc oer moat.

Kânsleas as ik my fiel ha ik my dus niis weromlutsen en sit ik no yn it skytlytse sliepkeamerke dit stikje te skriuwen, wylst myn freondinne mei fêste hân de muorren fervet, daliks de elektrisiteit ferleit, dêrnei de gerdinen ophingt en ta beslút de jiske nei de stort bringt. Sjoen it feit dat ik – ik sis it mar gewoan – lui bin en myn freondinne net te hâlden is, kinne wy dus sprekke fan in optimale win-win sitewaasje.