De decembercolumn uit De Riepe, de straatkrant van Noord-Nederland

Cabaret

Als ik aan het woord ‘cabaret’ denk, denk ik ook aan bijvoorbeeld ‘hopjesvla’. Twee woorden met een eigenzinnig ritme en een net zo eigenzinnige betekenis, die lopen samen op. ‘Hopjesvla’ heeft in de ‘hopjes’ natuurlijk een lekkere bite – iets met harde stukjes in ieder geval. Het is zowel licht als tegendraads, een beetje maf en toch lekker.

Dat tegendraadse en maffe geldt ook voor ‘cabaret’. Mopjes en liedjes om heel even bij stil te staan, grappen en grollen die ons een spiegel voorhouden. Beoefenaars van het genre komen niet bij de dokter om de snikkel te bespreken en die daarna op het bureau te leggen, maar laten op intelligente wijze zien dat de wereld totaal gek aan het worden is en dat we met z’n allen in hetzelfde schuitje zitten.

Een cabaretier is dus niet zozeer een clown, als wel een verteller. Een geboren verteller, een alwetende verteller, een profeet van de lach. Je zit erbij, kijkt ernaar en voelt je sluitspieren allengs weker worden om de hoedjes, de ukelele, de woordspelingen, de dubbele bodems, de taboedoorbrekende wijsjes en de heerlijke anarchie op het podium. Voor één moment heb je maling aan de verstikkende maatschappelijke conventies en laat je jezelf lekker gaan in dat theater van de lach. Om zijn perfecte timing en absurditeit laat de cabaretier je feilloos merken om wie je nu eigenlijk lacht.

Om jezelf.

Allemaal dankzij de profeet, die vanaf zijn geboorte voorbestemd was het ambt van lachburgemeester te vervullen, zoals Geert Mak de geboren verteller is van de vaderlandse geschiedenis en Leo Blokhuis een geboren kenner van de historie van de popmuziek. Daarmee is Leo Blokhuis niet alleen te omschrijven als de Geert Mak van de rock ‘n’ roll, we kunnen Geert Mak ook aanduiden als de Leo Blokhuis van de vaderlandse geschiedenis.

Maar dit even terzijde, want het ging over cabaret. Deze maand kletsen de handen weer op de dijen, want december is traditioneel onze lachmaand. Ze heten Youp, Guido, Javier, Freek, Wim, Herman, Theo, Hans of Arie, wijken nergens voor en houden nooit op. Uit naam van hen wens ik u alvast een vrolijk 2017 toe!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *