De septembercolumn uit De Riepe, de straatkrant van Noord-Nederland

Wekker

Toen ik mijn eerste wekkerradio kreeg, versliep ik me meteen. De wekker ging aan op Lady In Red van Chris de Burgh, waarna ik kennelijk op het verkeerde knopje drukte en te laat op de eerste schooldag van mijn nieuwe school arriveerde.

Sindsdien koester ik wrok en wantrouwen jegens wekkerradio’s. Al meer dan dertig jaar is het zetten ervan elke avond een hele toer. De eerste vijfentwintig jaar herhaalde ik het instellen van het alarm net zo vaak totdat ik het gevoel had dat ik de techniek mijn ijzeren wil had opgelegd. De laatste vijf jaar wordt die onzekerheid langzaam vervangen door een meer rituele aanpak. Ik word natuurlijk ook wat ouder en begin het wonder van de innerlijke rust steeds meer te ervaren.

Een ritueel kent altijd drie stadia: begin – midden – eind. In het begin waan ik me onzeker en desperaat, aan het eind ga ik vredig slapen. Daar tussenin zet ik de wekker in drie slagen van precies acht keer. Hierbij gaat het om het ritme, want alleen als ik de goede maat te pakken heb, kan ik mijn wantrouwen uit het beginstadium overwinnen. Met mijn vinger aan de schuifknop van het alarm en de andere op die van de gewenste tijd tast ik af. Ik schrijf het even voor u uit om u een idee te geven hoe belangrijk het is dat ik dit geluid in mijn slaapkamer hoor: tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk, tukke-tuk.

Als ik dit drie keer heb gedaan, móet ik in bed liggen gaan. Er mag niks tussenkomen – ik moet bijvoorbeeld nog een boek van beneden halen, ik pak een glaasje water – want daarmee is de rituele cadans verbroken, gaat de wekker niet en kom ik te laat op mijn werk. Gebeurt dit wel – ik moet toch nog naar de wc – dan volgt de hele procedure opnieuw. Daarvoor zet ik trouwens ook nog mijn telefoon. Van het beginscherm tot het zetten van de juiste tijd zijn het precies acht piepjes en een eindpiep. Ik volg deze procedure altijd zes keer en leg de telefoon daarna op loopafstand van het bed. Opgeteld verricht ik dus minimaal 78 handelingen om te zorgen dat ik op tijd opsta.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *